Marilyn Monroe: de generaal die zich fossiel voelde

© Taschen

Het boek stond al een tijdje op mijn leeslijst en is nu ook verdwenen achter de literaire kiezen, en verdorie, het heeft gesmaakt. De biografie van Marilyn Monroe van de hand van de Amerikaanse schrijver Norman Mailer uit 1973 is immers bijzonder knap geschreven. De uitgave van Taschen is bovendien mooi vormgegeven met foto’s van Bert Stern (uitgave 2012).

Het doet de complexe figuur die Marilyn Monroe ongetwijfeld was oneer aan om een enkele passage uit haar leven te plukken, maar ik waag er mij toch aan. Het gaat over haar ontluikende seksualiteit, en vooral hoe die zich verhoudt tot anderen (heb het een beetje ingekort):

Long before other adolescents could even begin to comprehend what relation might exist between this first rush of sex to their parts and the still inflexed structure of their young character, she was already without character. So she gave off a skin-glow of sex while others her age were still cramped and passionate and private, she head learned to move sex forward – sex was not unlike an advance of little infantrymen of libido sent up to the surface of her skin. She was a general of sex before she knew anything of sexual war.

[…] When girls were jealous and gossiped about her, she looked to wear her bathing suits smaller and was delighted at the result. She was a center of attention. If libido was always flowing out to her surfaces, then she would require that it also pour in, and whenever she was the center of attention, energy would come back to her from others. So her sex appeal is always a reflection of her surroundings. She is a mirror of the pleasures of those who stare at her. Like an animal, she is never in a photograph just as herself – rather, is herself plus the sum of her surroundings. In her high school yearbook, they do not place her under A for Ability, or B for Beauty. She has the M’s all to herself. MMMMMMMMMM – Norma Jean Baker. MMMMM. The initials of Marilyn Monroe are on their way.

[…] Yet… “The truth was that with all my lipstick and mascara and precocious curves I was as unresponsive as a fossil… I used to lie awake at night wondering why the boys came after me.” She is the general of sex, but like other generals she does not feel the excitement and fear of the infantryman.”

Al is het maar window dressing, ik moet er een tweede passage aan toevoegen. Eentje volstaat echt niet. Het tweede fragment komt uit de laatste jaren van Monroe’s veel te korte leven (ze werd amper 36 jaar), en speelt zich af op het moment dat ze aan Some Like It Hot (uit 1959) werkt. Ze maakt zich helemaal onmogelijk op de filmset, en drijft de regisseur, Billy Wilder, bijna tot waanzin.

Weeks after it is over, Wilder will tell an interviewer he can eat again, sleep again, enjoy life, and finally be able to “look at my wife without wanting to hit her because she is a woman.”

Some Like It Hot wordt beschouwd als Marilyn Monroe’s beste werk, en een van de grappigste prenten uit de filmgeschiedenis. Hier zie je haar aan het werk in een fragment uit die film.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s