Factchecking Wouter Beke: ‘Deflatie maakt spaargeld minder waard’

© Stijn Kuylen

© Stijn Kuylen

Bij het doornemen van De Tijd deze ochtend bleven mijn ogen toch even haperen bij de rubriek De Figuur. Naar aanleiding van een uitspraak van minister van Financiën Johan Van Overtveldt (N-VA) over de enorme geldinjectie van de Europese Centrale Bank (ECB), sprak CD&V-voorzitter Wouter Beke zich uit over de wenselijkheid van die omstreden monetaire beslissing. Beke, die ironisch genoeg Van Overtveldt kapittelde omdat die zijn mening daarover had gegeven, verdedigde die beslissing omdat de ECB zo ‘Japanse toestanden’ kon vermijden. En dan kwam het:

‘Zodat we niet langdurig in een periode van deflatie zouden zitten, waarin de ontwaarding van het spaargeld manifest zou zijn.’

Van iemand die toch een tijdlang aan het hoofd heeft gestaan van de studiedienst van de CD&V (Ceder), zou je toch verwachten dat hij weet wat inflatie en deflatie betekenen. Inflatie – een stijging van het algemeen prijspeil – zorgt voor een ontwaarding van het spaargeld. Het wordt daarom ook wel eens een ondemocratische belasting op de spaarder genoemd.

Een negatieve inflatie zoals we die in december zagen in de eurozone komt dus neer op een daling van het algemeen prijspeil. Nou niet zo heel veel, het ging om een deflatie van 0,2 procent, maar meer dan genoeg om veel politici en economen ongemakkelijk op hun stoel te doen schuifelen.

Daar komt Wouter Beke’s verwijzing naar Japan vandaan. Het land van de rijzende zon kampt al anderhalf decennium met deflatie. Dat houdt de economie in de greep. Een stevige snuif inflatie kan die er weer bovenop brengen. Kort samengevat gaat de redenering als volgt: inflatie zet mensen aan om hun geld uit te geven vooraleer de koopkracht ervan in waarde daalt. Omgekeerd zorgt deflatie er voor dat de koopkracht van geld stijgt. Het loont dus voor consumenten om aankopen uit te stellen, aangezien die in de toekomst goedkoper zullen zijn. Alleen zullen ze op dat moment verder in de toekomst nóg goedkoper zijn, enzovoort.

Bedrijven krijgen daardoor hun producten niet meer verkocht en stoppen met investeren. Dat zorgt voor meer werkloosheid, waardoor gezinnen nog steviger de vinger op de knip houden. De verder dalende vraag zet bijkomende druk op de prijzen, maar ook op de lonen die bedrijven kunnen uitbetalen. Die deflatiespiraal leidt tot een massale welvaartsvernietiging.

Een beetje inflatie smeert de economie omdat het de consument aanzet tot spenderen en de ondernemer tot investeren. Als inflatie een goede zaak is voor wie schulden moet afbetalen omdat de reële waarde er van daalt, is het omgekeerde, deflatie dus, voor hen een ramp. Niet het minst voor de grootste schuldenaar van het land, de overheid. Bovendien valt deflatie bijna altijd samen met een economische recessie, waardoor de welvaart waarmee een land zijn schulden moet afbetalen net op het slechtst mogelijke moment afneemt.

Terugkerend op Beke’s uitspraak kunnen we dus gerust zeggen dat zijn stelling dat deflatie voor een ontwaarding van spaargeld zorgt, onzin is. Hij had beter gezegd:

‘Zodat we niet langdurig in een periode van deflatie zouden zitten, waarin economische prikkels om te consumeren en te investeren ontbreken.’

Merk overigens in de marge op dat de CD&V een speculatietaks zou genegen zijn, waarbij particulieren een meerwaardebelasting bij de verkoop van aandelen zouden betalen van 33 procent als verkocht wordt binnen een jaar, 25 procent als verkocht wordt na één tot vijf jaar en 16 procent als aandelen pas na vijf jaar worden verkocht. Dat zet burgers net aan om hun geld op de spaarboekjes te laten staan, in plaats van het te investeren in de economie. Een deflatoire maatregel dus, in plaats van één die voor een echte geldinjectie zorgt. Pierre

Mijn goede vriend en beurswijze Pierre Huylenbroeck doet op de webstek van Mister Market Magazine overigens een uitstekend voorstel in lijn van de legendarische wet Cooreman-De Clercq uit 1982 om de economie te stimuleren:

Waarom dus niet langetermijnbeleggingen in KMO’s aanmoedigen? Een fiscale gunst voor spaarders die bereid zijn hun spaargeld te investeren in KMO’s, bedrijven met bijvoorbeeld een beurswaarde van minder dan 1 miljard euro, op voorwaarde dat ze die 5 jaar lang houden?

Wie daar meer over wil horen: Pierre lichtte zijn idee onlangs uitgebreid toe in De Wereld Vandaag op Radio 1. Dat is hier opnieuw te beluisteren.

Advertenties

Een gedachte over “Factchecking Wouter Beke: ‘Deflatie maakt spaargeld minder waard’

  1. ivo biesmans

    Een belangrijk element wordt vergeten. Als alle Belgen systematisch kiezen voor beleggingen met het hoogste rendement (vb aandelen) worden we collectief rijker en is de kans om in armoede te vervallen op latere leeftijd kleiner. De overheid int hogere BTW-inkomsten en successierechten als we meer vermogend zijn. Mensen die in risicokapitaal stappen hoeven geen fiscale stimuli. Aanmoediging volstaat. Bestraffing is uit den boze.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s